Zoals beloofd hier nog een update over hoe je het baasje blij maakt. Men neme een baasje dat net 18 is geworden, met ouders die het niet willen vieren, familie die niets laat horen en een vader die niet eens feliciteert. Dan zoek je het mailtje waarin het baasje al haar vrienden uitgenodigd had, voordat de ouders zeiden dat ze het niet mocht vieren. Je nodigt al die vrienden in het geheim uit, en zorgt dat het baasje niks weet. Dan ga je op een vrijdag als het baasje net terug komt van de kapper samen met haar eten, en ook al is het baasje 2 uur later dan ze zou moeten zijn, je blijft wachten omdat je "het zo graag wilt". Dan als je wat gegeten hebt heb je opeens ontzettend 'buikpijn' wat helemaal niet zo verdacht is, want dat heb je wel vaker als je vet hebt gegeten. Dus jij en baasje doen even rustig aan met teruglopen naar het station, gaan onderweg nog even zitten en stappen dan op de fiets. Dan moet je nog even een omweg maken langs een of andere zeer bijzondere winkel, en zo kan baasje meteen even solliciteren bij de videotheek die daar toch zit. Dan fiets je rustig door naar huis en als je binnen komt is er eerst nog een kleine struggle tussen jou en baasje omdat ze vindt dat jij eerst naar boven moet gaan (woonkamer op de eerste verdieping), maar na wat gedram gaat ze toch zelf maar eerst. Dan doet ze de deur open en ziet ze allemaal benen, terwijl je zei dat je ouders weg waren, en iedereen roept 'GEFELICITEERD' en baasje wordt helemaal knalrood als ze ziet dat het al haar vrienden zijn. Geweldig! En de volgende dag doe je dat natuurlijk gewoon nog een keer dunnetjes over want dan verwacht ze het echt niet.
Dit was dus wat mijn vriend voor mij geregeld heeft, omdat ik van mijn ouders niets mocht vieren. Achteraf waren er natuurlijk wel keiveel aanwijzingen op facebook etcetera, maar ik heb niets doorgehad. En ik heb me ontzettend vermaakt, ondanks dat lang niet al m'n vrienden er waren.
En dan is er nog een manier om het baasje blij te maken, hiervoor moet je een rat zijn die eerst helemaal niks van mensen wilde weten en die zich nu gewoon laat aaien! Lilith is al goed op weg, ook Iduna kan ik rustig over haar koppie aaien maar over haar rug vindt ze maar niks. Het blijven wel ontzettende typetjes, de kooi staat aan twee kanten open en hoewel ze wel even op de andere kooi hebben gelopen (die heb ik ernaast gezet zodat ze naar beneden kunnen klimmen), zijn ze nog niet helemaal naar beneden geweest. Nu liggen ze samen in het huisje, ik begin te vermoeden dat ze ook een stuk ouder zijn dan het vorige baasje verteld heeft aangezien ze erg veel slapen en vooral Iduna niet zo'n behoefte heeft aan gekkigheid. Maarja, we zullen wel eens zien hoe lang ze het volhouden, gister liet Lilith me al ontzettend schrikken: ze rende opeens in paniek weg en kroop de zak in, en toen bewoog ze niet meer. Ook niet toen ik prikte, en ik zag haar ook niet ademhalen, kon m'n hand eromheen leggen zonder dat ze wat deed, dus ik was bang dat ze dood was. Ik helemaal in paniek de kooi omgedraaid, maar aan de achterkant zat ze ook niet.. dus ze had een holte geknaagd tussen de achterkant en de voering van de knuffelzak.. maar gelukkig zag ik een neusje door een klein gaatje en dat neusje bewoog! Dus ik heb haar even laten zitten en tot rust laten komen en ze lijkt er nu weer helemaal bovenop, ook al weet ik nog steeds niet waar ze nou van schrok.
Binnenkort meer!
donderdag 2 februari 2012
maandag 30 januari 2012
Een handleiding voor een blije rat
Hoe maak je je ratjes blij in een paar simpele stappen:
1. je pakt de oude, te kleine kooi om je ratten in te stoppen zodat je de grote kooi kunt gaan schoonmaken (ja, dat moet ook gebeuren)
2. je geeft de dames in de oude kooi een handdoekje en hun oude mandje om in te liggen. Resultaat is dat de dames de handdoek heel hard uit het bakje gooien en zichzelf erin gaan rollen zodra het op de grond ligt. Ach, als dat vermaak is..
3. verschoon de grote kooi, schep alle oude korrels eruit en rammel met de vuilniszak waardoor de dames hun beweging weer krijgen omdat ze zeker weten dat het brokjes zijn waar je mee rammelt.
4. vul de kooi met ecobed en cottoncomfort door elkaar, waarbij je wilt beginnen met het ecobed maar dat zo in de doos is gedaan dat het er niet uit kan zodat je handje voor handje moet vullen. Dan doe je er cottoncomfort doorheen.
5. decoreer! je kunt nu de helft van je strooisel weer aan de kant graven om twee toiletjes, een kartonnen huisje en een voerbakje erin te krijgen. Vergeet niet wat van het strooisel in het kartonnen huisje te dumpen omdat je weet dat de dames er anders direct mee gaan gooien. Vergeet vooral niet te checken of het werkt anders zul je net zoals ik zien dat na 3 seconden het huisje alsnog aan de andere kant van de kooi ligt.
6. hang de spulletjes aan de tralies opnieuw op. Ik heb het huisje op de kop aan de tralies gehangen (daar is hij eigenlijk ook voor bedoeld) en een hangmatje als 'plafond'. Iduna's reactie was om in het hangmatje te gaan liggen waardoor ze geplet zat tussen de tralies en het 'plafond' van het huisje, maar je bent een rat of je bent het niet.
7. Leg interessante spulletjes in de kooi, zoals een random stuk karton, een servetje die je bij de macdonalds hebt gejat en een kraakpapiertje. De laatste lag in de knuffeltunnel, maar van Lilith moet hij in het huisje liggen. Voor de deur. Overdwars. En dat ging nogal moeilijk.
8. Aanschouw, zoals ik hierboven al verklapt heb is dit echt een leuke manier om je ratjes bezig te houden, ik merk dat ze het huisje nu ook liever als slaapmandje gebruiken omdat het warmer en 'veiliger' is dan het oude mandje (door het hangmatje er overheen lijkt het wat beschermder). Verder heb ik de spulletjes wel zo goed als het zelfde gelaten, op een nieuw trapje na, omdat ze de enge gewoonte hebben om bijna naar beneden te vallen in hun pogingen dingen door de kooi te verslepen.
Hieronder volgen nog twee foto's van hoe overtuigd Lilith was van het feit dat het kraakpapiertje niet in haar tunnel hoorde:
Als je ratjes blij zijn en je wilt het baasje ook nog blij maken, stay tuned want binnenkort komen hiervoor ook de simpele stappen, mede mogelijk gemaakt door mijn vriend.
1. je pakt de oude, te kleine kooi om je ratten in te stoppen zodat je de grote kooi kunt gaan schoonmaken (ja, dat moet ook gebeuren)
2. je geeft de dames in de oude kooi een handdoekje en hun oude mandje om in te liggen. Resultaat is dat de dames de handdoek heel hard uit het bakje gooien en zichzelf erin gaan rollen zodra het op de grond ligt. Ach, als dat vermaak is..
3. verschoon de grote kooi, schep alle oude korrels eruit en rammel met de vuilniszak waardoor de dames hun beweging weer krijgen omdat ze zeker weten dat het brokjes zijn waar je mee rammelt.
4. vul de kooi met ecobed en cottoncomfort door elkaar, waarbij je wilt beginnen met het ecobed maar dat zo in de doos is gedaan dat het er niet uit kan zodat je handje voor handje moet vullen. Dan doe je er cottoncomfort doorheen.
5. decoreer! je kunt nu de helft van je strooisel weer aan de kant graven om twee toiletjes, een kartonnen huisje en een voerbakje erin te krijgen. Vergeet niet wat van het strooisel in het kartonnen huisje te dumpen omdat je weet dat de dames er anders direct mee gaan gooien. Vergeet vooral niet te checken of het werkt anders zul je net zoals ik zien dat na 3 seconden het huisje alsnog aan de andere kant van de kooi ligt.
6. hang de spulletjes aan de tralies opnieuw op. Ik heb het huisje op de kop aan de tralies gehangen (daar is hij eigenlijk ook voor bedoeld) en een hangmatje als 'plafond'. Iduna's reactie was om in het hangmatje te gaan liggen waardoor ze geplet zat tussen de tralies en het 'plafond' van het huisje, maar je bent een rat of je bent het niet.
7. Leg interessante spulletjes in de kooi, zoals een random stuk karton, een servetje die je bij de macdonalds hebt gejat en een kraakpapiertje. De laatste lag in de knuffeltunnel, maar van Lilith moet hij in het huisje liggen. Voor de deur. Overdwars. En dat ging nogal moeilijk.
8. Aanschouw, zoals ik hierboven al verklapt heb is dit echt een leuke manier om je ratjes bezig te houden, ik merk dat ze het huisje nu ook liever als slaapmandje gebruiken omdat het warmer en 'veiliger' is dan het oude mandje (door het hangmatje er overheen lijkt het wat beschermder). Verder heb ik de spulletjes wel zo goed als het zelfde gelaten, op een nieuw trapje na, omdat ze de enge gewoonte hebben om bijna naar beneden te vallen in hun pogingen dingen door de kooi te verslepen.
Hieronder volgen nog twee foto's van hoe overtuigd Lilith was van het feit dat het kraakpapiertje niet in haar tunnel hoorde:
Als je ratjes blij zijn en je wilt het baasje ook nog blij maken, stay tuned want binnenkort komen hiervoor ook de simpele stappen, mede mogelijk gemaakt door mijn vriend.
dinsdag 24 januari 2012
Een nieuw onderkomen
Zoals ik al gemeld had zou ik gister het nieuwe onderkomen van m'n twee tutjes op gaan halen. Eerst ben ik naar Apeldoorn geweest voor een zeer kort gesprekje, toen nog even daar gehangen en gegeten en toen om kwart voor 5 richting Zeist. De heenreis ging voorspoedig, alleen ik had in het winkelcentrum even moeite om de goede ingang te vinden. Dat in combinatie met mijn hoogtevrees maakte het nogal een onderneming voor me, maar het was het waard. De verkoper was zeer aardig en toen ik het huisje binnenkwam werd ik ook meteen begroet door een dikke roodwitte kater die me ontzettend aan onze oude kater Timmey deed denken, geweldig beest.
Vervolgens kreeg ik de kooi te zien, en ik besefte me weer even hoe groot dat ding is. Nou was het formaat geen probleem want normaal gesproken weegt het zo goed als niks, ware het niet dat de lieve verkoper er ontzettend veel leuke spulletjes bij had gegeven, waaronder strooisel en 2,5 kilo voer. Daarnaast zaten er nog wat hangmatjes, voerbakjes en een huisje in. Alles bij elkaar zal het gewicht dus rond de 8-10 kilo gelegen hebben, en voor de mensen die weten hoe die kooien eruit zien: ze zijn niet bepaald gemaakt om langdurig te tillen. Ik had zelf een touwtje meegenomen als geïmproviseerd handvat, want tillen aan die uiteinden was ontzettend slecht voor m'n rug en veel te zwaar. Het handvat was echter nogal een dun touwtje met als gevolg dat m'n handen verkrampt en rood waren nog voordat ik bij de bushalte was. Toen volgde er een reis met de bus naar Amersfoort, met de trein naar Apeldoorn en vandaar overstappen naar Zutphen. Ik ben in de hele treinreis welgeteld 2 (!) keer geholpen door mensen, terwijl ik echt moeite had en hooguit drie stappen kon doen met die kooi. Vervolgens moest ik in m'n eentje binnen 5 minuten de bus zien te halen naar mijn huis, maar gelukkig zat mijn buurman als chauffeur op de bus en bleef hij dus even op me wachten. Ik ben uiteindelijk om half 9 thuis gekomen, helemaal uitgeteld met m'n handen kapot, maar het was het helemaal waard voor iets meer dan 16 euro.
Thuisgekomen heb ik meteen alles schoongemaakt en het strooisel wat ik van hem kreeg in de kooi gedaan (het is officieel slangenstrooisel, stofvrije houtstukjes, je ziet het ook wel eens in de dierentuin), de spulletjes opgehangen en het hok neergezet. Maar dan ben je er nog niet, dan moeten de dames nog over. En de dames laten zich nog niet oppakken. Dus ik heb de kast gedraaid en de oude kooi op m'n bureau gezet, allebei met de deurtjes open zodat de dames zelf over konden lopen. Wat natuurlijk ideaal is, ware het niet dat Iduna ervan overtuigd was dat die nieuwe bodembedekking in de andere kooi wel degelijk drijfzand was. Dus tegen de tijd dat Iduna zo ver was en bijna met haar pootjes op de bodem stond, had Lilith het eigenlijk al wel weer gezien en glipte ze tussen de twee kooien door weg. Omdat ik inmiddels ook al een poosje stond te wachten heb ik Iduna een kontje gegeven en Lilith zo goed en zo kwaad als het ging gepakt en in het hok gezet en snel de deur dicht gedaan, ik heb er namelijk geen problemen mee als de dames los lopen maar wel als ze loslopen op een punt waar ze nergens heen kunnen en ver naar beneden vallen als ze onhandig doen.
Toen ze eenmaal veilig in de kooi zaten heb ik de andere kooi leeggegooid en verder gelaten voor wat het is, die staat nu mooi te wezen naast mijn bed, het is zeker handig als ziekenboeg later dus ik ben niet zozeer van plan 'm weg te doen. De dames waren ondertussen constant rond aan het rennen door de kooi want alles is natuurlijk ontzettend interessant en wat een ruimte hadden ze opeens! Lilith moest wel zoals ze gewend is even haar huisje op de kop gooien, het probleem was echter dat het nieuwe huisje van plastic is en ze dus nogal veel kabaal maakte, waardoor ze m'n ouders wakker maakte. Zelf heb ik ook nog de halve nacht wakker gelegen omdat de sluiting van de deurtjes nogal wijd is en ik af en toe een kopje tot halverwege de neus naar buiten zag komen, ik was bang dat ze de deurtjes open zouden duwen of vast zouden komen te zitten, maar dat is gelukkig niet gebeurd en op den duur gingen de meiden braaf in hun vertrouwde mandje slapen.
ik merk wel direct verschil in hun gedrag, Lilith bemoeit zich niet meer zo met alles wat er buiten de kooi gebeurt en kan ook lekker haar eigen ding doen, en ze vermaken zichzelf nu ook veel beter, dan zitten ze samen in het mandje, dan in het huisje, dan in de knuffeltunnel of in de veel te grote fretten-hangmat die ik heb opgehangen, wat ze overigens geweldig vinden: ze kunnen zich er helemaal onderin in verstoppen en er gaatjes in bijten en het heeft kriebelstof. Geweldig als je dan zo'n neusje uit die grote zak ziet komen, en hoewel ik ze eerst goed in de gaten hield heb ik wel gemerkt dat ze zich prima kunnen redden en dat ze elkaar niet dooddrukken of verstikken.
Ook kan ik nu daadwerkelijk met mijn hand de kooi in en daar blijven zonder dat de dames direct naar buiten willen rennen, en ik kan dingen verplaatsen zonder dat mijn hand aangezien wordt voor eten, wat voor mij ook een hele geruststelling is.
De dames zelf zijn nu net even in een machtsstrijd verwikkeld, dat wil zeggen, Iduna zit vanaf haar huisje hapjes uit te delen aan Lilith en Lilith laat zich op haar rug vallen. Ik vind opzich dat ze groot gelijk hebben want in het begin waren de rollen omgekeerd en Lilith uitte haar dominantie toch wel even een stukje agressiever dan Iduna dat nu doet. Maar zo blijkt maar weer dat Lil vooral een grote mond heeft en als het erop aankomt laat ze zich zo omvallen. Dat is voor mijn training ook zeer positief om te weten.
Dan nog het laatste goede nieuws: dierenspeciaalzaak Casper mailde mij dat de bestelling verzonden is, dus ik hoop die morgen binnen te krijgen, want hoewel ze nu al op goed strooisel zitten wil ik toch ook het ecobed en de cotton comfort graag proberen. Maar misschien besluiten de kids wel dat dit het fijnste strooisel is.. we zullen het zien. En natuurlijk kan ik dan de toiletjes van de dames vullen, ook geen overbodige luxe aangezien ze nu hun slaapmandje gebruiken als toilet.
En dan krijg ik zaterdag ook nog plateaus voor niets van een kennis, wat ik echt ontzettend waardeer! Blij dat er nog zoveel mensen zijn die het voor de dieren doen en niet voor het geld.
Morgen ben ik een dagje in Utrecht dus dan zal er wel niet zoveel te melden zijn, maar daarna hoop ik weer een leuke blog te kunnen schrijven over de dames. Ze maken mij in elk geval elke dag aan het lachen.
Vervolgens kreeg ik de kooi te zien, en ik besefte me weer even hoe groot dat ding is. Nou was het formaat geen probleem want normaal gesproken weegt het zo goed als niks, ware het niet dat de lieve verkoper er ontzettend veel leuke spulletjes bij had gegeven, waaronder strooisel en 2,5 kilo voer. Daarnaast zaten er nog wat hangmatjes, voerbakjes en een huisje in. Alles bij elkaar zal het gewicht dus rond de 8-10 kilo gelegen hebben, en voor de mensen die weten hoe die kooien eruit zien: ze zijn niet bepaald gemaakt om langdurig te tillen. Ik had zelf een touwtje meegenomen als geïmproviseerd handvat, want tillen aan die uiteinden was ontzettend slecht voor m'n rug en veel te zwaar. Het handvat was echter nogal een dun touwtje met als gevolg dat m'n handen verkrampt en rood waren nog voordat ik bij de bushalte was. Toen volgde er een reis met de bus naar Amersfoort, met de trein naar Apeldoorn en vandaar overstappen naar Zutphen. Ik ben in de hele treinreis welgeteld 2 (!) keer geholpen door mensen, terwijl ik echt moeite had en hooguit drie stappen kon doen met die kooi. Vervolgens moest ik in m'n eentje binnen 5 minuten de bus zien te halen naar mijn huis, maar gelukkig zat mijn buurman als chauffeur op de bus en bleef hij dus even op me wachten. Ik ben uiteindelijk om half 9 thuis gekomen, helemaal uitgeteld met m'n handen kapot, maar het was het helemaal waard voor iets meer dan 16 euro.
Thuisgekomen heb ik meteen alles schoongemaakt en het strooisel wat ik van hem kreeg in de kooi gedaan (het is officieel slangenstrooisel, stofvrije houtstukjes, je ziet het ook wel eens in de dierentuin), de spulletjes opgehangen en het hok neergezet. Maar dan ben je er nog niet, dan moeten de dames nog over. En de dames laten zich nog niet oppakken. Dus ik heb de kast gedraaid en de oude kooi op m'n bureau gezet, allebei met de deurtjes open zodat de dames zelf over konden lopen. Wat natuurlijk ideaal is, ware het niet dat Iduna ervan overtuigd was dat die nieuwe bodembedekking in de andere kooi wel degelijk drijfzand was. Dus tegen de tijd dat Iduna zo ver was en bijna met haar pootjes op de bodem stond, had Lilith het eigenlijk al wel weer gezien en glipte ze tussen de twee kooien door weg. Omdat ik inmiddels ook al een poosje stond te wachten heb ik Iduna een kontje gegeven en Lilith zo goed en zo kwaad als het ging gepakt en in het hok gezet en snel de deur dicht gedaan, ik heb er namelijk geen problemen mee als de dames los lopen maar wel als ze loslopen op een punt waar ze nergens heen kunnen en ver naar beneden vallen als ze onhandig doen.
Toen ze eenmaal veilig in de kooi zaten heb ik de andere kooi leeggegooid en verder gelaten voor wat het is, die staat nu mooi te wezen naast mijn bed, het is zeker handig als ziekenboeg later dus ik ben niet zozeer van plan 'm weg te doen. De dames waren ondertussen constant rond aan het rennen door de kooi want alles is natuurlijk ontzettend interessant en wat een ruimte hadden ze opeens! Lilith moest wel zoals ze gewend is even haar huisje op de kop gooien, het probleem was echter dat het nieuwe huisje van plastic is en ze dus nogal veel kabaal maakte, waardoor ze m'n ouders wakker maakte. Zelf heb ik ook nog de halve nacht wakker gelegen omdat de sluiting van de deurtjes nogal wijd is en ik af en toe een kopje tot halverwege de neus naar buiten zag komen, ik was bang dat ze de deurtjes open zouden duwen of vast zouden komen te zitten, maar dat is gelukkig niet gebeurd en op den duur gingen de meiden braaf in hun vertrouwde mandje slapen.
ik merk wel direct verschil in hun gedrag, Lilith bemoeit zich niet meer zo met alles wat er buiten de kooi gebeurt en kan ook lekker haar eigen ding doen, en ze vermaken zichzelf nu ook veel beter, dan zitten ze samen in het mandje, dan in het huisje, dan in de knuffeltunnel of in de veel te grote fretten-hangmat die ik heb opgehangen, wat ze overigens geweldig vinden: ze kunnen zich er helemaal onderin in verstoppen en er gaatjes in bijten en het heeft kriebelstof. Geweldig als je dan zo'n neusje uit die grote zak ziet komen, en hoewel ik ze eerst goed in de gaten hield heb ik wel gemerkt dat ze zich prima kunnen redden en dat ze elkaar niet dooddrukken of verstikken.
Ook kan ik nu daadwerkelijk met mijn hand de kooi in en daar blijven zonder dat de dames direct naar buiten willen rennen, en ik kan dingen verplaatsen zonder dat mijn hand aangezien wordt voor eten, wat voor mij ook een hele geruststelling is.
De dames zelf zijn nu net even in een machtsstrijd verwikkeld, dat wil zeggen, Iduna zit vanaf haar huisje hapjes uit te delen aan Lilith en Lilith laat zich op haar rug vallen. Ik vind opzich dat ze groot gelijk hebben want in het begin waren de rollen omgekeerd en Lilith uitte haar dominantie toch wel even een stukje agressiever dan Iduna dat nu doet. Maar zo blijkt maar weer dat Lil vooral een grote mond heeft en als het erop aankomt laat ze zich zo omvallen. Dat is voor mijn training ook zeer positief om te weten.
Dan nog het laatste goede nieuws: dierenspeciaalzaak Casper mailde mij dat de bestelling verzonden is, dus ik hoop die morgen binnen te krijgen, want hoewel ze nu al op goed strooisel zitten wil ik toch ook het ecobed en de cotton comfort graag proberen. Maar misschien besluiten de kids wel dat dit het fijnste strooisel is.. we zullen het zien. En natuurlijk kan ik dan de toiletjes van de dames vullen, ook geen overbodige luxe aangezien ze nu hun slaapmandje gebruiken als toilet.
En dan krijg ik zaterdag ook nog plateaus voor niets van een kennis, wat ik echt ontzettend waardeer! Blij dat er nog zoveel mensen zijn die het voor de dieren doen en niet voor het geld.
Morgen ben ik een dagje in Utrecht dus dan zal er wel niet zoveel te melden zijn, maar daarna hoop ik weer een leuke blog te kunnen schrijven over de dames. Ze maken mij in elk geval elke dag aan het lachen.
zondag 22 januari 2012
Voortgang
ik wilde ondertussen toch ook even een blogje posten over de voortgang van de training van de ratjes. Ik heb besloten het iets anders aan te pakken maar Lilith pakt het snel op!
Ik begon met het uiteinde van een lange meetlat (zo eentje die je op kunt vouwen als het ware) in de kooi te steken. Dat is ten eerste niet zo fijn om op te bijten en ten tweede is het veiliger dan m'n eigen vinger er direct in steken. Elke keer als ze beet blies ik op haar neus en zodoende leerde ze dat ze daar niet in mocht bijten. Je ziet wel dat ze soms nog een beetje moeite heeft dit ook in praktijk te brengen want ze vindt het zo leuk, maar ze leert snel. Daarna deed ik een oude panty om de meetstok heen om te leren dat ze ook niet zomaar stofjes naar binnen mag trekken. Dit had ze ook vrij snel door, ze ging netjes aan de kant als de stok eraan kwam. Ik heb haar overigens geen pijn gedaan, alleen in haar gezicht geblazen maar dat is vervelend genoeg om te bedenken dat je de stok beter kunt mijden. Toen heb ik het met m'n vingers geprobeerd (eerst op een afstandje) en zodra ze haar mondje opende om te happen of haar pootjes uitstak heb ik op haar neus geblazen, en dat is waar we nu zijn geland. Ik durf m'n vinger nog niet helemaal naar binnen te steken om er zeker van te zijn dat ze het afgeleerd is, ze blijft altijd proberen. Maar we zijn al een gigantisch eind opgeschoten en ik ben trots op m'n meid.
Als dit er een beetje goed in zit wil ik verder gaan met het handtam maken, aan mijn geur laten wennen en oppakken, maar hiervoor moet eerst de grote kooi hier zijn. Die ga ik gelukkig morgen ophalen dus ik hoef de training niet al te lang meer uit te stellen. In hun nieuwe kooi krijgen ze ook een oud tshirt van mij als hangmatje zodat ze zich daar lekker mee kunnen vermaken.
Lilith heeft net na de training een snoepje gekregen (van mijn hand in de kooi) en ze pakte het netjes aan en rende er niet mee weg. Nu is ze zwaar gapend in haar mandje gaan liggen, is ook vermoeiend natuurlijk zoveel info op 1 dag. Iduna is net zwaar gapend haar mandje uitgekomen en is nu wat aan het rondstruinen, ik vermoed dat zij zich zo in het huisje gaat nestelen voor de komende paar uren en dan vannacht weer terug naar boven verhuist.
Binnenkort hopelijk meer positief nieuws!
Ik begon met het uiteinde van een lange meetlat (zo eentje die je op kunt vouwen als het ware) in de kooi te steken. Dat is ten eerste niet zo fijn om op te bijten en ten tweede is het veiliger dan m'n eigen vinger er direct in steken. Elke keer als ze beet blies ik op haar neus en zodoende leerde ze dat ze daar niet in mocht bijten. Je ziet wel dat ze soms nog een beetje moeite heeft dit ook in praktijk te brengen want ze vindt het zo leuk, maar ze leert snel. Daarna deed ik een oude panty om de meetstok heen om te leren dat ze ook niet zomaar stofjes naar binnen mag trekken. Dit had ze ook vrij snel door, ze ging netjes aan de kant als de stok eraan kwam. Ik heb haar overigens geen pijn gedaan, alleen in haar gezicht geblazen maar dat is vervelend genoeg om te bedenken dat je de stok beter kunt mijden. Toen heb ik het met m'n vingers geprobeerd (eerst op een afstandje) en zodra ze haar mondje opende om te happen of haar pootjes uitstak heb ik op haar neus geblazen, en dat is waar we nu zijn geland. Ik durf m'n vinger nog niet helemaal naar binnen te steken om er zeker van te zijn dat ze het afgeleerd is, ze blijft altijd proberen. Maar we zijn al een gigantisch eind opgeschoten en ik ben trots op m'n meid.
Als dit er een beetje goed in zit wil ik verder gaan met het handtam maken, aan mijn geur laten wennen en oppakken, maar hiervoor moet eerst de grote kooi hier zijn. Die ga ik gelukkig morgen ophalen dus ik hoef de training niet al te lang meer uit te stellen. In hun nieuwe kooi krijgen ze ook een oud tshirt van mij als hangmatje zodat ze zich daar lekker mee kunnen vermaken.
Lilith heeft net na de training een snoepje gekregen (van mijn hand in de kooi) en ze pakte het netjes aan en rende er niet mee weg. Nu is ze zwaar gapend in haar mandje gaan liggen, is ook vermoeiend natuurlijk zoveel info op 1 dag. Iduna is net zwaar gapend haar mandje uitgekomen en is nu wat aan het rondstruinen, ik vermoed dat zij zich zo in het huisje gaat nestelen voor de komende paar uren en dan vannacht weer terug naar boven verhuist.
Binnenkort hopelijk meer positief nieuws!
Even voorstellen
Even snel een voorstelrondje doen dan maar? Goed idee.
Dit was de kooi van mijn dames toen ze hier aankwamen, de afmetingen hiervan zijn 42x39cm op de bodem en 55 cm hoog, veel te klein dus. Iduna (toen nog Vernietiger van Volkeren) had heel wijs besloten dat ze beter in de hangmat kon blijven liggen, en Lilith (toen nog dropje) was rond aan het scharrelen. Zoals je ziet is de kooi veel te klein, zit er maar 1 plateau in en hebben ze verder geen enkel speeltje. Het eerste wat ik heb gedaan is de kooi helemaal ombouwen. Ik heb het gele plateau aan de andere kant gedaan, een roze mandje opgehangen met daaromheen de oude hangmat (zodat ze een vertrouwde geur hadden), en ik heb trappetjes en oude panties opgehangen in het hok. Vandaag heb ik die er even uitgehaald want morgen komt hun nieuwe hok, en dan kan ik daar alles rustig inrichten zonder al te veel gedoe. In ruil daarvoor hebben ze een roze knuffel gekregen. Verder heb ik een kartonnen huisje gemaakt voor ze, van oude cddoosjes. Hier heb ik ze een paar stukjes stof voor gegeven die ze liever naar buiten duwen door de ramen dan er op te liggen.
Dan de dames zelf:
Dit is Iduna (Iðunn), die haar naam aan mijn vriend te danken heeft. Ze is ook 1 jaar oud, en waarschijnlijk een mink dame maar we twijfelen nog tussen mink en russisch blauw (op foto's is het zo anders dan in het echt). Ze is heel lief en heel netjes, ze bijt niet en wacht netjes op haar beurt. Wel is ze een beetje schuchter, ze komt neit zo graag uit de kooi maar inmiddels is ze binnen de kooi nergens meer van onder de indruk, wandelt net zo rustig rond als haar zusje. Wel heeft ze soms wat te lijden onder haar drukke zus.
Ik was in eerste instantie van plan om mezelf hier ook met foto en al voor te stellen, maar ik houd het maar even hierop:
Ik ben Mirjam, ik ben sinds kort 18 jaar oud en woon bij mijn ouders in een klein dorp op de Veluwe. Ik ben op het moment werk- en studieloos maar hoop eind dit jaar of volgend jaar mijn studie opnieuw op te kunnen pakken.
Het tweede baasje van mijn monsters is mijn vriend, ik heb met hem sinds 6 februari 2011 een (open) relatie en we zijn erg gelukkig samen. Helaas is het door zijn buitenlandplannen er nog niet van gekomen om samen een huisje te zoeken, maar wanneer het zover is wordt het zeker een rattenparadijs.
Dit was de kooi van mijn dames toen ze hier aankwamen, de afmetingen hiervan zijn 42x39cm op de bodem en 55 cm hoog, veel te klein dus. Iduna (toen nog Vernietiger van Volkeren) had heel wijs besloten dat ze beter in de hangmat kon blijven liggen, en Lilith (toen nog dropje) was rond aan het scharrelen. Zoals je ziet is de kooi veel te klein, zit er maar 1 plateau in en hebben ze verder geen enkel speeltje. Het eerste wat ik heb gedaan is de kooi helemaal ombouwen. Ik heb het gele plateau aan de andere kant gedaan, een roze mandje opgehangen met daaromheen de oude hangmat (zodat ze een vertrouwde geur hadden), en ik heb trappetjes en oude panties opgehangen in het hok. Vandaag heb ik die er even uitgehaald want morgen komt hun nieuwe hok, en dan kan ik daar alles rustig inrichten zonder al te veel gedoe. In ruil daarvoor hebben ze een roze knuffel gekregen. Verder heb ik een kartonnen huisje gemaakt voor ze, van oude cddoosjes. Hier heb ik ze een paar stukjes stof voor gegeven die ze liever naar buiten duwen door de ramen dan er op te liggen.
Dan de dames zelf:
Dit is Lilith, zij is een lichte husky dame van 1 jaar oud. Ze is een verzamelaar, als ze gaat eten pakt ze 3 brokjes en neemt ze die mee naar 'haar' plekje om ze daar op te eten, en als je haar speeltjes of stukjes stof geeft legt ze dat ook allemaal op 'haar' plekje neer. Ze is lief maar dominant, ze speelt een beetje de baas over mijn andere dame en ze wil vooral overal als eerste en als langste bij zijn.
Dit is Iduna (Iðunn), die haar naam aan mijn vriend te danken heeft. Ze is ook 1 jaar oud, en waarschijnlijk een mink dame maar we twijfelen nog tussen mink en russisch blauw (op foto's is het zo anders dan in het echt). Ze is heel lief en heel netjes, ze bijt niet en wacht netjes op haar beurt. Wel is ze een beetje schuchter, ze komt neit zo graag uit de kooi maar inmiddels is ze binnen de kooi nergens meer van onder de indruk, wandelt net zo rustig rond als haar zusje. Wel heeft ze soms wat te lijden onder haar drukke zus.
Ik was in eerste instantie van plan om mezelf hier ook met foto en al voor te stellen, maar ik houd het maar even hierop:
Ik ben Mirjam, ik ben sinds kort 18 jaar oud en woon bij mijn ouders in een klein dorp op de Veluwe. Ik ben op het moment werk- en studieloos maar hoop eind dit jaar of volgend jaar mijn studie opnieuw op te kunnen pakken.
Het tweede baasje van mijn monsters is mijn vriend, ik heb met hem sinds 6 februari 2011 een (open) relatie en we zijn erg gelukkig samen. Helaas is het door zijn buitenlandplannen er nog niet van gekomen om samen een huisje te zoeken, maar wanneer het zover is wordt het zeker een rattenparadijs.
zaterdag 21 januari 2012
Anti-bijt (sociale rehabilitatie)
Pfoe, na nog wat extra leeswerk ben ik erachter dat mijn ratjes niet onder de noemer "tam" mogen vallen, en dit wel om de volgende reden:
Van een tamme rat mag je dus verwachten dat ie :
Als dit allemaal rustig gaat en je rat niet meer in je open hand probeert te bijten, kun je een keer je vingers door de tralies steken op het moment dat je je rat op je open hand wat te eten aanbiedt. Misschien zal hij even bij je vinger komen kijken, en snuffelen mag, maar als hij gaat graaien of bijten blaas je hard in z'n gezicht of spuit je 'm nat met de plantenspuit. Hij leert dan dat hij beter naar de gestrekte hand kan gaan als hij wat te eten wil, en dat het niet de bedoeling is dat hij naar dingen grijpt die door de tralies heen komen.
Van een tamme rat mag je dus verwachten dat ie :
- zich makkelijk laat hanteren door mensenhanden
- zich op zijn gemak voelt bij de mens
- geïnteresseerd is in de mens en spontaan contact zoekt
- het verschil kent tussen vingers en eten
Helaas voor mijn dames kan ik dat van hen nog niet zeggen, ze laten zich niet makkelijk hanteren en niet oppakken, ze voelen zich nog niet geheel op hun gemak, zoeken geen spontaan contact en last but not least: vingers worden helaas wel voor eten aangezien.
Gelukkig is de oplossing hiervoor niet al te moeilijk, het vereist alleen geduld en rust, en vooral niet teveel nieuwsgierige bezoekers die ze even willen aaien. En schone handen, maar dat zal ik zo uitleggen.
Gelukkig is de oplossing hiervoor niet al te moeilijk, het vereist alleen geduld en rust, en vooral niet teveel nieuwsgierige bezoekers die ze even willen aaien. En schone handen, maar dat zal ik zo uitleggen.
Het eerste wat ik af wil gaan leren, is het bijten en graaien naar alles wat door de tralies komt, want dit zal in 9 van de 10 gevallen mijn vinger zijn. Normaal bij een goed gesocialiseerde rat is het zo dat deze training al gedaan wordt als de ratjes nog kleine rittens zijn, zelfs voordat hun oogjes open gaan. Ik ben hier voor m'n dames echter rijkelijk laat mee aangezien ze hier pas zijn gekomen toen ze al een jaar oud waren, dus wij gaan een "rehabilitation" doen. Ik zal de lezers hier ook van op de hoogte houden.
als je dit wilt gaan doen met je eigen ratten, zorg dan dat eventuele bezoekers ook niet zomaar hun hand in de kooi steken of koekjes door de tralies voeren om te voorkomen dat je weer opnieuw kunt beginnen.
Ik ga het als volgt aanpakken: voordat je de ratten aandacht geeft, was je eerst goed je handen, met zeep die niet naar fruit ruikt, zodat ze zich in elk geval in de geur niet zullen vergissen, je handen ruiken dan niet naar eten. Vervolgens geef je een bepaald commando (bijvoorbeeld "kijk eens!") en bied je ze iets te eten aan in de kooi op een schoteltje of in een bakje. Geef het niet direct uit de hand, anders zullen ze de hand alsnog gaan koppelen aan het voer! Daarnaast is het heel erg belangrijk om elke keer hetzelfde commando op dezelfde toonhoogte te geven, zodat zij weten dat ze alleen na dat commando wat lekkers krijgen. Let ook goed op dat je ratjes niet je vingers al te pakken hebben als jij nog bezig bent het deurtje open te maken.
Dit doe je elke dag totdat je denkt dat ze het commando begrepen hebben. Dit kun je makkelijk testen door een keer je commando te gebruiken voordat je de deur open doet, om te kijken of ze al op de plek gaan zitten waar je ze normaal het lekker aanbied.
Wanneer alles goed gaat kun je verder gaan: je geeft ze eerst het lekkers uit het bakje of van het schoteltje en legt vervolgens wat te eten op je platte hand (palm naar boven) en steekt die in de kooi. Als het goed is, is het ratje nu niet hongerig meer en zal hij niet in je hand bijten, maar wel zoeken naar het lekkers op je hand en dat pakken. Als de rat echter alsnog probeert om in je hand te bijten, blaas dan hard in z'n gezicht of spuit 'm nat met de plantenspuit, en beweeg je hand iets opzij, maar trek 'm niet weg of uit de kooi! Ook moet je je ratje nooit tegen z'n hoofd tikken of heel hard gaan schreeuwen. Een korte berisping ("eh!") kan wel, maar met straffen maak je hem alleen maar erg bang. Hierna probeer je het nog een keer, en als het goed gaat haal je je hand uit de kooi en laat je je ratje zijn lekkers opeten.
Ik ga het als volgt aanpakken: voordat je de ratten aandacht geeft, was je eerst goed je handen, met zeep die niet naar fruit ruikt, zodat ze zich in elk geval in de geur niet zullen vergissen, je handen ruiken dan niet naar eten. Vervolgens geef je een bepaald commando (bijvoorbeeld "kijk eens!") en bied je ze iets te eten aan in de kooi op een schoteltje of in een bakje. Geef het niet direct uit de hand, anders zullen ze de hand alsnog gaan koppelen aan het voer! Daarnaast is het heel erg belangrijk om elke keer hetzelfde commando op dezelfde toonhoogte te geven, zodat zij weten dat ze alleen na dat commando wat lekkers krijgen. Let ook goed op dat je ratjes niet je vingers al te pakken hebben als jij nog bezig bent het deurtje open te maken.
Dit doe je elke dag totdat je denkt dat ze het commando begrepen hebben. Dit kun je makkelijk testen door een keer je commando te gebruiken voordat je de deur open doet, om te kijken of ze al op de plek gaan zitten waar je ze normaal het lekker aanbied.
Wanneer alles goed gaat kun je verder gaan: je geeft ze eerst het lekkers uit het bakje of van het schoteltje en legt vervolgens wat te eten op je platte hand (palm naar boven) en steekt die in de kooi. Als het goed is, is het ratje nu niet hongerig meer en zal hij niet in je hand bijten, maar wel zoeken naar het lekkers op je hand en dat pakken. Als de rat echter alsnog probeert om in je hand te bijten, blaas dan hard in z'n gezicht of spuit 'm nat met de plantenspuit, en beweeg je hand iets opzij, maar trek 'm niet weg of uit de kooi! Ook moet je je ratje nooit tegen z'n hoofd tikken of heel hard gaan schreeuwen. Een korte berisping ("eh!") kan wel, maar met straffen maak je hem alleen maar erg bang. Hierna probeer je het nog een keer, en als het goed gaat haal je je hand uit de kooi en laat je je ratje zijn lekkers opeten.
Als dit ook allemaal goed gaat, kun je het bakje of schoteltje weg laten en je rat het eten van je hand laten pakken. Let wel op dat ze niet mogen graaien of grissen, ze moeten het van je aanpakken en ze moeten niet gaan verzamelen. Als een van je ratjes alle snoepjes van je hand pakt en de ander daardoor weinig of niets krijgt, sluit je je hand en open je hem weer als het opdringerige ratje weg is, zodat alle de ratjes ongeveer evenveel krijgen.
Als dit allemaal rustig gaat en je rat niet meer in je open hand probeert te bijten, kun je een keer je vingers door de tralies steken op het moment dat je je rat op je open hand wat te eten aanbiedt. Misschien zal hij even bij je vinger komen kijken, en snuffelen mag, maar als hij gaat graaien of bijten blaas je hard in z'n gezicht of spuit je 'm nat met de plantenspuit. Hij leert dan dat hij beter naar de gestrekte hand kan gaan als hij wat te eten wil, en dat het niet de bedoeling is dat hij naar dingen grijpt die door de tralies heen komen.
Als je echt zeker wilt weten dat hij dit afgeleerd is (na uiteraard eerst heel vaak met je vingers geoefend te hebben) kun je het ook een keer proberen met een koekje (bijvoorbeeld een Reggie's Cruncher of een ander langer koekje wat goed door de tralies gaat). Ook hier moet hij leren dat hij het niet mag pakken als het door de tralies steekt, wil hij dat wel doen blaas je in z'n gezicht of spuit je 'm nat. Dit is ook goed om te voorkomen dat ze alsnog je vingers grijpen als je een keer vergeten bent je handen te wassen, want je wilt ook niet dat ze in je hand bijten als je wel naar voer ruikt.
Ratten leren snel zolang je maar consequent bent dus als het goed is zal deze training van je ratten niet heel erg lang duren. Let dus wel erg goed op dat je in de trainingsperiode geen hapjes door de tralies aan ze geeft en dat eventuele bezoekers dat ook niet doen, want dan heeft de training geen nut.
Nieuwe blog, nieuwe kansen
Sinds donderdag 19 januari 2012 heb ik twee tamme ratten. Twee vrouwtjes, een lichte husky en een mink, op dat moment nog genaamd "Dropje" en "Vernietiger van Volkeren". Ze werden hier gebracht in een veel te kleine (voormalige vogel)kooi, met 1 plateau en een oude theedoek die als hangmat functioneerde, met zaagsel op de bodem van de kooi. Hier leefden ze al zeker een jaar in waarna de eigenaresse besloot dat ze weg moesten omdat ze haar katten niet meer in de gaten wilde houden.
Toen ze hier waren was het eerste wat ik deed, de namen weg laten. Het waren nu even 'husky' en 'mink' totdat ik betere namen voor ze had. Na ze even te laten wennen heb ik de kooi direct compleet anders ingericht met wat zelfgemaakte spulletjes. Inmiddels zijn we twee dagen verder en hebben de dames vanmiddag nieuwe namen gekregen. De husky dame heet nu Lilith, en de mink dame is door mijn vriend Iduna (Iðunn) gedoopt.
Toen ze hier waren was het eerste wat ik deed, de namen weg laten. Het waren nu even 'husky' en 'mink' totdat ik betere namen voor ze had. Na ze even te laten wennen heb ik de kooi direct compleet anders ingericht met wat zelfgemaakte spulletjes. Inmiddels zijn we twee dagen verder en hebben de dames vanmiddag nieuwe namen gekregen. De husky dame heet nu Lilith, en de mink dame is door mijn vriend Iduna (Iðunn) gedoopt.
Op dit moment ligt Lilith in haar kartonnen Korn/Rammstein doosje te slapen wat ze net door de kooi heeft geduwd, en Iduna zit op haar plateau lekker te eten. Gister heb ik een nieuwe kooi voor ze kunnen vinden op marktplaats, eentje die drie keer zo groot is als deze kooi, zodat de dames weer helemaal ratwaardig kunnen verder leven. Ik hoop de kooi maandag te kunnen halen, het wordt een flinke reis van een uur of 3 á 4, maar het is voor mijn dames. Ook hoop ik dan direct nieuwe bodembedekking te kunnen halen en wat leuke spulletjes voor de inrichting zodat de dames er meteen in kunnen trekken.
Nu ik naar ze kijk zie ik ook dat het raampje wat ik in de achterkant van hun huisje had gemaakt wat verder uitgeknaagd is door Lilith, ze vond dat van het begin af aan al een veel logischere ingang dan de voorkant of het gat aan de bovenkant. De stukjes stof die ik ze geef om het huisje mee te bekleden belanden dan weer buiten het huisje, dan weer voor de ramen van het huisje en dan duwen ze het weer door de boveningang. Ze hebben zo hun eigen opvattingen over de inrichting.
Wat heeft dit met de titel van de blog te maken, zul je denken? Ik wil hiermee aangeven dat je altijd opnieuw kunt beginnen, als je dat wilt. Ik heb al vaker een blog gemaakt "omdat dat leuk is", en "omdat iedereen dat doet", maar erg effectief is het niet. Met de nieuwe bewoners van mijn kamer, en hun nieuwe leven, wil ik ook een nieuwe blog opstarten die voor het grootste gedeelte over hen zal gaan, er is namelijk ontzettend veel over de kinders te vertellen.
Binnenkort zal ik de dames en mijzelf wat uitgebreider aan de lezers voorstellen.
Wat heeft dit met de titel van de blog te maken, zul je denken? Ik wil hiermee aangeven dat je altijd opnieuw kunt beginnen, als je dat wilt. Ik heb al vaker een blog gemaakt "omdat dat leuk is", en "omdat iedereen dat doet", maar erg effectief is het niet. Met de nieuwe bewoners van mijn kamer, en hun nieuwe leven, wil ik ook een nieuwe blog opstarten die voor het grootste gedeelte over hen zal gaan, er is namelijk ontzettend veel over de kinders te vertellen.
Binnenkort zal ik de dames en mijzelf wat uitgebreider aan de lezers voorstellen.
Abonneren op:
Posts (Atom)