Vervolgens kreeg ik de kooi te zien, en ik besefte me weer even hoe groot dat ding is. Nou was het formaat geen probleem want normaal gesproken weegt het zo goed als niks, ware het niet dat de lieve verkoper er ontzettend veel leuke spulletjes bij had gegeven, waaronder strooisel en 2,5 kilo voer. Daarnaast zaten er nog wat hangmatjes, voerbakjes en een huisje in. Alles bij elkaar zal het gewicht dus rond de 8-10 kilo gelegen hebben, en voor de mensen die weten hoe die kooien eruit zien: ze zijn niet bepaald gemaakt om langdurig te tillen. Ik had zelf een touwtje meegenomen als geïmproviseerd handvat, want tillen aan die uiteinden was ontzettend slecht voor m'n rug en veel te zwaar. Het handvat was echter nogal een dun touwtje met als gevolg dat m'n handen verkrampt en rood waren nog voordat ik bij de bushalte was. Toen volgde er een reis met de bus naar Amersfoort, met de trein naar Apeldoorn en vandaar overstappen naar Zutphen. Ik ben in de hele treinreis welgeteld 2 (!) keer geholpen door mensen, terwijl ik echt moeite had en hooguit drie stappen kon doen met die kooi. Vervolgens moest ik in m'n eentje binnen 5 minuten de bus zien te halen naar mijn huis, maar gelukkig zat mijn buurman als chauffeur op de bus en bleef hij dus even op me wachten. Ik ben uiteindelijk om half 9 thuis gekomen, helemaal uitgeteld met m'n handen kapot, maar het was het helemaal waard voor iets meer dan 16 euro.
Thuisgekomen heb ik meteen alles schoongemaakt en het strooisel wat ik van hem kreeg in de kooi gedaan (het is officieel slangenstrooisel, stofvrije houtstukjes, je ziet het ook wel eens in de dierentuin), de spulletjes opgehangen en het hok neergezet. Maar dan ben je er nog niet, dan moeten de dames nog over. En de dames laten zich nog niet oppakken. Dus ik heb de kast gedraaid en de oude kooi op m'n bureau gezet, allebei met de deurtjes open zodat de dames zelf over konden lopen. Wat natuurlijk ideaal is, ware het niet dat Iduna ervan overtuigd was dat die nieuwe bodembedekking in de andere kooi wel degelijk drijfzand was. Dus tegen de tijd dat Iduna zo ver was en bijna met haar pootjes op de bodem stond, had Lilith het eigenlijk al wel weer gezien en glipte ze tussen de twee kooien door weg. Omdat ik inmiddels ook al een poosje stond te wachten heb ik Iduna een kontje gegeven en Lilith zo goed en zo kwaad als het ging gepakt en in het hok gezet en snel de deur dicht gedaan, ik heb er namelijk geen problemen mee als de dames los lopen maar wel als ze loslopen op een punt waar ze nergens heen kunnen en ver naar beneden vallen als ze onhandig doen.
Toen ze eenmaal veilig in de kooi zaten heb ik de andere kooi leeggegooid en verder gelaten voor wat het is, die staat nu mooi te wezen naast mijn bed, het is zeker handig als ziekenboeg later dus ik ben niet zozeer van plan 'm weg te doen. De dames waren ondertussen constant rond aan het rennen door de kooi want alles is natuurlijk ontzettend interessant en wat een ruimte hadden ze opeens! Lilith moest wel zoals ze gewend is even haar huisje op de kop gooien, het probleem was echter dat het nieuwe huisje van plastic is en ze dus nogal veel kabaal maakte, waardoor ze m'n ouders wakker maakte. Zelf heb ik ook nog de halve nacht wakker gelegen omdat de sluiting van de deurtjes nogal wijd is en ik af en toe een kopje tot halverwege de neus naar buiten zag komen, ik was bang dat ze de deurtjes open zouden duwen of vast zouden komen te zitten, maar dat is gelukkig niet gebeurd en op den duur gingen de meiden braaf in hun vertrouwde mandje slapen.
ik merk wel direct verschil in hun gedrag, Lilith bemoeit zich niet meer zo met alles wat er buiten de kooi gebeurt en kan ook lekker haar eigen ding doen, en ze vermaken zichzelf nu ook veel beter, dan zitten ze samen in het mandje, dan in het huisje, dan in de knuffeltunnel of in de veel te grote fretten-hangmat die ik heb opgehangen, wat ze overigens geweldig vinden: ze kunnen zich er helemaal onderin in verstoppen en er gaatjes in bijten en het heeft kriebelstof. Geweldig als je dan zo'n neusje uit die grote zak ziet komen, en hoewel ik ze eerst goed in de gaten hield heb ik wel gemerkt dat ze zich prima kunnen redden en dat ze elkaar niet dooddrukken of verstikken.
Ook kan ik nu daadwerkelijk met mijn hand de kooi in en daar blijven zonder dat de dames direct naar buiten willen rennen, en ik kan dingen verplaatsen zonder dat mijn hand aangezien wordt voor eten, wat voor mij ook een hele geruststelling is.
De dames zelf zijn nu net even in een machtsstrijd verwikkeld, dat wil zeggen, Iduna zit vanaf haar huisje hapjes uit te delen aan Lilith en Lilith laat zich op haar rug vallen. Ik vind opzich dat ze groot gelijk hebben want in het begin waren de rollen omgekeerd en Lilith uitte haar dominantie toch wel even een stukje agressiever dan Iduna dat nu doet. Maar zo blijkt maar weer dat Lil vooral een grote mond heeft en als het erop aankomt laat ze zich zo omvallen. Dat is voor mijn training ook zeer positief om te weten.
Dan nog het laatste goede nieuws: dierenspeciaalzaak Casper mailde mij dat de bestelling verzonden is, dus ik hoop die morgen binnen te krijgen, want hoewel ze nu al op goed strooisel zitten wil ik toch ook het ecobed en de cotton comfort graag proberen. Maar misschien besluiten de kids wel dat dit het fijnste strooisel is.. we zullen het zien. En natuurlijk kan ik dan de toiletjes van de dames vullen, ook geen overbodige luxe aangezien ze nu hun slaapmandje gebruiken als toilet.
En dan krijg ik zaterdag ook nog plateaus voor niets van een kennis, wat ik echt ontzettend waardeer! Blij dat er nog zoveel mensen zijn die het voor de dieren doen en niet voor het geld.
Morgen ben ik een dagje in Utrecht dus dan zal er wel niet zoveel te melden zijn, maar daarna hoop ik weer een leuke blog te kunnen schrijven over de dames. Ze maken mij in elk geval elke dag aan het lachen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten